Maand: juni 2007

R:

Vandaag door het dal van de Lot gelopen. En al direct begon het te regenen, de hele ochtend. Spoedig liepen we door Espalion, een plaatsje met oude huizen aan de rivier, een oude brug en middeleeuwse huizen. Er was markt, we kochten een pondje kersen dat we pittenspugend opaten. Smakeloos. Ook 2 appeltjes, eveneens niks aan.

Door het dal van de Lot betekent niet: langs de Lot. Meest hoog erboven. Dat betekende wel steeds omhoog en weer afdalen, over stenige en door de regen zeer modderige paden. Spekglad, met meestal geen keus: gewoon door de blubber. Je moest alle zeilen bijzetten om niet te vallen, want dan werd je werkelijk een lopende modderbal. Na de koffie, in het eveneens middeleeuwse Estaing, werd het zowaar blauw, maar daarna toch weer langdurig regen. Tegen half 5 liepen we de camping op, waar ook een gîte was.

En wie roept en zwaait daar naar ons? Louis, die we na 17 mei, in Le Mayet, niet meer zagen. Dat is gezellig! Als we de tent hebben opgezet komt hij erbij zitten, vertelt hoe hij is gelopen, en dan blijkt weer hoe we wekenlang vlak achter elkaar hebben gelopen, ons afvragend waar de ander zou zijn. Hij laat wat gedichtjes lezen die hij op zijn telefoon heeft gecomponeerd en naar huis gemaild.

Dat is toch het gezelligst, om in het tentje te zitten, er een wijntje te drinken en het potje te koken. Een gîte kan ook heel gezellig zijn, maar elke dag weer die sociale babbel hoeft ook niet zo. En in de tent slaap je het best.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 62: 1637 km. (nu in: Golinhac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Vandaag Conques gepasseerd. Eerst vanuit Golinhac over de heuvel verder gelopen, paadjes tussen weilanden, door kleine bossen, door oude dorpjes die stuk voor stuk prachtig waren, ongerept, romantisch, vergeten. Wel vaak met veel 2e woningen, met gesloten luiken. Begin van de middag dus in Conques. Voor de zoveelste maal het tympaan boven de toegangsdeur van de kerk bekeken. Het is waarlijk een middeleeuws stripboek. Met enge monsters, hemelse taferelen, een olijk kijkende Christus. De kerk is verder niet heel bijzonder.

Uiteindelijk zijn we dus weer verder gelopen. Door het mooie dorpje naar beneden, over de romaanse brug, vervolgens steil omhoog. Weer boven gekomen liepen we door Noailhac. Daar zou een winkeltje zijn. Dat was als volgt: in de plaatselijke bar kregen we een lijst artikelen voorgelegd. We konden aangeven wat we wilden hebben. Dat werd dan vervolgens uit de keukenvoorraad gehaald. Hoeveel rijst moeten we hebben? Ach, dacht zij, 200 gr, op z`n hoogst. Neem ook maar 3 tomaten. Wijn? Veldfles vol, voor 1,40. Geraspte emmentaler, dikke plak ham, prima maaltijd.

We stapten verder. Er reed een vrolijk kijkende boer een zijweg in. Ik liep hem achterna, vroeg hem een plekje voor de tent. Hij keek nog vrolijker, gaf me een hand en bood een prima horizontaal gazonnetje. Water uit de kraan achterin de stal. Later kwam dochter verlegen vragen of we morgen ook melk wilden. Heerlijk toch?

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 63: 1670 km. (nu in: Noailhac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Ja, er zijn zo van die dagen die nergens door opvallen, die er niet uitspringen, die eigenlijk gewoon een beetje saai zijn. Zo ook vandaag. Het liep wat door boerenland, weides, dorpjes, meestal over langgerekte heuvels. We liepen door Decazeville, een oude mijnstad. Een paar keer moesten we naar beneden om de Lot over te steken en daarna weer omhoog. Het was wel warm. Maar het landschap was niet heel mooi. De route had wat moeite een doorgaand traject te vinden, want hij slingerde enorm. Dat hebben wij aangepast door af en toe de weg te nemen. Vrijwillig omlopen is zo demotiverend.

We hebben vrijwel alle lopers achter ons gelaten, kennelijk doen de wandelarrangementen vooral het stuk Le Puy-Conques. Het is dus weer een stuk rustiger onderweg, en mensen in de dorpjes die we spreken vinden het ook weer bijzonder, 2 pelgrims uit Pays Bas. Ze groeten weer, dat was vóor Conques niet zo, maar ja, daar liepen we in colonne. Kwamen aan in Figeac, wilden op de camping staan. Na 1.5 km was het nog 1 km, plus geen restaurant. Dus teruggegaan, in een hotelletje gekropen en in de stad zeer goed gegeten. Moe, beurse voeten. Het tempo lag de laatste week wat hoog, moet wat terug.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 64: 1703 km. (nu in: Figeac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

Niet alleen vandaag, maar alle 65 dagen dat we op stap zijn loopt Ruud voorop en ik er achteraan. Ik kijk dus al tijden tegen de achterkant aan en zie het profiel van zijn hakken langzaam slijten. Zijn kuiten worden steeds dunner en gespierder, meer pezen zichtbaar. Echte bruine loopbenen dus.

Je zou naast elkaar kunnen lopen, maar 2 rugzakken breed heb je aardig wat ruimte nodig en dat is er vaak niet. Als je achter elkaar loopt kletst het wel onhandig, Ruuds rugzak dempt mijn geweldige opmerkingen en hij spuit zijn filosofieën recht vooruit en dus onverstaanbaar voor mij. Daarbij komt nog dat Ruud meestal harder loopt dan ik, hij wacht na een tijdje wel, maar we lopen veel alleen. Eigenlijk is dat heel prettig, je kijkt meer om je heen, je kunt rustig nadenken of zingen zonder dat je de ander stoort. Er is genoeg tijd in de pauzes om bij te kletsen. We blijven de rest van de tijd dus gewoon zo doorlopen.

Zoals vandaag, vanuit Figeac zijn we gestegen naar een brede kam waar we de hele dag overheen liepen. Eerst nog langs sappige weitjes, maar al spoedig langs droge, met eiken volgegroeide landjes. Mediterraan landschap, kalksteen, waar al het regenwater meteen in wegzakt. Het was vandaag koel, bewolkt weer, ideaal loopweer, we eindigen op de camping municipal van Cajarc, eenvoudig, dicht bij het dorp en de winkeltjes, precies wat je wilt.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 65: 1733 km. (nu in: Cajarc)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Een warme, wat benauwde maar verder doorsnee loopdag. Vanochtend direct de Lot overgestoken, het dal uitgeklommen en de verdere dag min of meer horizontaal gelopen. Langs paadjes die aan weerszijden steenwallen hadden; daarachter eikenbosjes of lagere prikstruiken. In ieder geval ondoordringbaar terrein, ongebruikt en onbruikbaar. Soms een verlaten graslandje, met een ingestorte boerenwoning. Leeg, desolaat land, waar je goed kunt verdwalen. Gelukkig leidt markering ons door deze Causse de Limogne.

Jeannette heeft haar koekjes. Ze had het er al dagen over: ik heb zo`n zin in koekjes, we krijgen ze nooit bij de koffie en ik mis koekjes. In april kregen we nog wel een paaseitje bij de koffie, in Nederland en België. Maar toen die op waren: tja, toen was het steeds een kopje tevredenheid. En ging het steeds meer knagen: het gemis van het koekje. Maar gelukkig, ze heeft ze. Een privépak. Er staat, in het Frans, op dat je ze na opening snel moet opeten. Overbodige mededeling.

We overnachten op een boerencamping, à la ferme. De boer, heel wat kilo`s zwaar, kwam gezellig naast de tent liggen en hield hele verhalen. De helft niet verstaan, maar dat was niet zo erg. Hij had een pelgrim gehad die uit Normandië kwam en met 5 ezels liep! Ze hadden hier alle 5 in de wei gelopen. Het onweert. In de verte slaat een kerkklok. Als je zolang onderweg bent zie je niet meer hoe mooi het soms om je heen is. Lopen wordt een mechanisme, een gedachtenloze mechanische handeling, de hele dag door. Het was maar zelden niet mooi, de meeste dagen wel, maar we zien het niet altijd. De paadjes ruiken sterk naar bloeiende liguster.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 66: 1763 km. (nu in: Vaylats)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

`s Ochtends meer dan 10 km over een van oorsprong romeinse weg. Dat wil zeggen een vrijwel recht lopende keienweg, soms asfalt, soms een pad. Maar steeds rechtuit. Ik stelde me voor hoe de legioenen hier over marcheerden om tegen Asterix en Obelix voor de zoveelste keer in de pan gehakt te worden. Maar het liep niet lekker: het was stenig, modderig vaak. Bovendien benauwd weer. We hadden onze dag niet.

Toch kwamen we om ongeveer 3 uur in Cahors aan. Cahors ligt in een bocht van de Lot, en van boven naderend zag het geheel er spectaculair uit. Op de brug werden we opgevangen door een acceuil pèlerin: wilt u wat drinken? Koekje? Vijg? Stempel? 2 enthousiastelingen in een brugwachterswoning die allerlei info voor ons hadden. Dat was heel handig.

En wat hebben we de rest van de middag nuttig besteed! Met alle vuile was naar een wasserette. Eerst in de wasmachine, na 35 min al schoon. Er was ook een droogtrommel, dat kennen wij niet, maar dat was wel handig. We vertrouwden dat ding niet zo, dus eerst 5 minuten, toen nog eens, en nog eens, en waarachtig, droog. Inkopen gedaan: olijfolie was op, snoepjes, zeep, tandpasta, alles aangevuld. En toen ben ik nog even naar de kapper geweest.

We zitten in een hotelletje, want het ging bij binnenkomst in Cahors regenen. Het hotel was vol op de duurste kamer na, maar o Jacobus, wij kregen als pelgrims de suite voor de prijs van de goedkoopste kamer. Cahors lijkt een leuk stadje, maar door de regen zien we er weinig van. Komt ooit nog wel. We zijn niet zo geneigd om elke stad die we passeren uitgebreid te bekijken: daar is de tijd niet voor. Het is lopen of toerist zijn, niet beiden. Morgen weer verder.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 67: 1789 km. (nu in: Cahors)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

Een makkelijke dag vandaag, vlakke route, net niet te warm weer. Het landschap is wat eentonig, ruggetjes waar je overheen loopt, akkers met zonnebloemen of graan. Meer bewoond gebied, welvarender.

Toen we gisteren bijna in Cahors waren en het landschap al lang erg saai was, liepen we een keurig dametje voorbij, ook een pelgrim. Zij zat om een praatje verlegen en vroeg of we het ook zo mooi vonden. Nou nee dus, het enige waar ik nog aan kon denken was een groot glas limonade, maar hoe zeg je dat netjes in het Frans? We hebben wat gemopperd over warmte en zo, waarop het dametje zei dat al dat soort dingen ook bij de pelgrimstocht hoorde. Oh, ja. Toen zag ik dat ze een groot kruis om haar hals droeg, een echte religieuze pelgrim dus.

Vandaag zag ik een kruis langs de weg, we zien ze heel vaak, en er liggen allemaal steentjes op, mensen die langskomen rapen een steentje op en leggen het erbij. Bij dit kruis lag ook een vers veldboeket. Even later zat ons dametje in de berm, zij had vast het boeket daar gelegd. Vrolijk zwaaiend hield zij al haar zere tenen in de lucht. Blij lijden. Wij lijden liever niet en gaan zonder problemen verder.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 68: 1821 km. (nu in: Montcuq)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Een warme dag, ons thermometertje wees 32° aan. Het ging over heuvels, wat klimmen, wat afdalen. De paden waren weer modderig en daardoor glad.

Sinds Le Puy lopen we gelijk op met Peter en André, 2 Zwitsers uit de buurt van Zürich. André loopt goed. Peter, die we oorspronkelijk aardiger vonden, is bij Golinhac gesneuveld. Peesontsteking aan beide scheenbenen, einde verhaal. Hij was een wat toegankelijker man, een bourgondiër, die altijd zat te eten als we hem zagen. Was dus ook niet mager. Hij is naar huis gegaan. En sinds André alleen doorloopt zoekt hij meer contact met ons. Hij loopt stevig, maar moet steeds weer constateren dat wij even hard gaan.

Dat is zo leuk van zo`n route waar zoveel lieden op lopen: je ziet mensen soms dagen niet, en opeens duiken ze weer op. Blijk je vlak achter elkaar te hebben gelopen. En dan is het bijpraten: hoe is het met je nieuwe schoenen, is die pijn aan je achillespezen nog verergerd, heb je last van de warmte, wat doe je morgen? Je schuift als een cohort door de route. Daarnaast zijn er natuurlijk de mensen die minder lopen, die zie je 1 of 2 keer, daarna niet meer. De meesten lopen 20, 25 km. Wij zijn snel.

Morgen gaan we de kerk van Moissac bekijken, althans de mooie ingang. Een hoogtepunt in de romaanse beeldhouwkunst. De kerk heeft ook een mooie kloostergang. Dat alles hebben we enkele malen eerder gezien, maar het is toch wel bijzonder om er nu heengelopen te zijn. Het tentje staat op de camping van Moissac, pal aan de Tarn. Het is rustig, net gegeten, wijntje erbij. Ruud en Jeannette zorgen nog steeds goed voor zichzelf, en hebben het nog prima naar de zin.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 69: 1860 km. (nu in: Moissac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Na de flinke tippel van gisteren het vandaag maar eens rustig aan gedaan. Eerst de kerk van Moissac bekeken, althans de prachtige ingangspartij. Om 9 uur is er nog geen toerist, lekker rustig. Café`s zijn bezig hun terras in te richten. Alle tijd, alle ruimte.

We wilden natuurlijk ook een stempel van Moissac hebben, vroegen een non erom, maar we werden verwezen naar de toeristeninfo. Het Franse woord voor stempel is tampon, en het blijft toch wennen om een non of meneer pastoor om zo iets te vragen. De VVV ging pas om 10 uur open, wachten dus. Daarom hebben we de kloostergang maar niet bezichtigd, dat komt later wel eens. Anders kwamen we helemaal niet weg. Zagen nog 2 lopers die we al dagen zien: Philippe met de sandalen, en langbeen met het oranje T shirt. Lopen even snel als wij, zien we dus steeds.

Moissac uitgelopen langs kanalen, lekker vlak en in de schaduw van platanen. Daarna het Garonnedal verlaten en de heuvels ingelopen. We passeerden het mooie plaatsje Auvillar. Tenslotte in een klein gehucht de tent neergezet iets buiten de bebouwing, bij de ingang van het kerkhof. Daar is altijd water, zoals elke loper weet. Geen geweldige afstand gelopen, maar we moeten een beetje zuinig op onszelf zijn. Bovendien was het vandaag zeer warm.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 70: 1884 km. (nu in: Bardigues)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

We zijn in het enige hotel van Lectoure geland, een chique tent. Toen we aankwamen moesten we onze licht bemodderde bergschoenen meteen inleveren, over de rugzak ging een vuilniszak om het hotel netjes te houden. Over een brede trap met zachte loper stegen we op onze stinkende kousenvoeten omhoog naar de kamer met bad. Helaas konden we niet genieten van het zwembad en de uitgebreide tuin, want aan het eind van de middag onweert en regent het flink. Wat heerlijk om hoog en droog in een hotelkamer naar de donder te luisteren en niet in je tentje hoeven te zenuwen.

Voor het eten kleden we ons zo netjes aan als kan, dat betekent een daarvoor schoongehouden loopbroek en loopshirt, onze schoentjes (Crocs) lijken op plastic klompen, niet echt deftig. Wat schetst onze verbazing als we niet eens het slechtst geklede stel zijn, men zit in T-shirt en vrijetijds broek. Het eten is verrukkelijk, wat kan dat goed hier.

Vandaag door golvende heuvels met graan en koolzaad gelopen. Veel langs de weg, maar dit departement heeft geïnvesteerd in looppaadjes langs die wegen en bomen geplant, zodat je over 10 jaar in de schaduw loopt. Dat was vandaag ook wel handig geweest, want het was drukkend warm. Echt van dat zomerse weer in de Midi. Door de cypressen waan je je trouwens soms in Toscane.

Aan het eind van de ochtend vonden we op deze zondag een open supermarktje. Als tussendoortje kochten we voor ons tweeën 2 bananen, 2 appels, een halve liter kwark en een liter druivensap. Je blijft eten en vooral drinken zonder dat het echt genoeg is.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 71: 1913 km. (nu in: Lectoure)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.