R:
’s Ochtends reed de sluiswachter weer langs: of we goed geslapen hadden? Geen last gehad van kwajongens? Bonne route!
We verlieten sluis nr 5 en kort daarna hield ons een fietsende man staande. Gaf een hand, had al gezien dat we pèlerins waren. Ging het goed? Hoe lopen jullie verder? Hoeveel km per uur doen jullie? Wenste ons veel sterkte. Half uur later was hij er weer. We liepen door Vitry? Hij had een vriend daar gebeld, die had gezegd dat de markering zo slecht was, hij kwam ons nog even uitleggen hoe we moesten lopen. Vervolgens fietste hij voor ons naar het volgende dorp om te vragen of de bakker open was.
We passeerden Vitry-le-François. Een barjuffrouw wilde wel voor ons bellen om een hotelletje voor morgen (zondag) te bespreken. Leek niet te lukken. En dan gebeurt weer dat wonder van de pelgrim: ze laat vallen dat het om pèlerins gaat, vers Compostelle, en ja: natuurlijk kunnen we er slapen, eten ook, we zijn welkom.
Elke keer weer ondervinden we dat: pelgrims zijn geen doorsnee toeristen. Tegen pelgrims is men zonder uitzondering vriendelijk, men bemoedigt ze, men stopt ze iets toe, men vraagt of ze water willen, of hun kleren gewassen moeten worden. Het is soms bijna ontroerend. En eerlijk gezegd: het doet goed. Want pelgrimeren is heel veel, maar soms ook: een beetje afzien.
Plekje in het bos voor de tent. Aangezien onderweg alle dorpswinkeltjes opgeheven blijken schaft de pot een karig noodmaal, waterige macaroni met een Mars toe. Wat hongerig in het zakje gekropen.
———-
Totaal aantal gelopen kilometers na dag 28: 767 km. (nu in: Neuville-sous-Arzillières)
Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.