R:
Vertrokken in de regen dachten we een regendag tegemoet te gaan. Jawel, het was grijs, bewolkt, maar de regen viel in buien en dus was het ook nog wel droog. De heuvels verdwijnen langzaam aan en vlak land nadert. Morgen het Loiredal.
Nu ruim 6 weken op stap. Het vertrek van huis ligt zo ver achter me, dat het uit m`n gedachten is verdwenen. Tegelijkertijd ligt ons einddoel, Santiago, nog zo ver weg dat dat ook iets virtueels is. Ik ben los van het begin, en voel me nog niet verbonden met het eind. Het is een soort tussentoestand, een dagelijks lopen dat zijn doel uit zichzelf haalt. Elke dag weer hangen we onze rugzak om, niet om naar Santiago te lopen, niet om er een stukje dichterbij te komen, nee, daarvoor is het te ver verwijderd en nog te abstract. We gaan elke dag weer op pad omdat we willen lopen. De blik reikt niet verder dan de bestemming van die dag, niet verder dan 20, 30 km. De zorgen zijn van het hier en nu: treffen we vandaag nog een winkeltje, houden we het droog, kan ik nog ergens water vragen, zal dat pijntje aan m`n rechter grote teen niet erger worden? Elke dag lopen, dag in dag uit, brengt langzaamaan een toestand van los komen, van onthechting. Het is het ervaren van een maximale ontspanning.
Vandaag flink doorgestapt en zo liepen we al om 3 uur dit plaatsje binnen. Alles zat dicht. We hadden zoveel tijd nodig om een winkel te vinden dat we hier maar gebleven zijn, op de camping. Het is een klein kuuroord, we bivakkeren naast de thermen.
———-
Totaal aantal gelopen kilometers na dag 44: 1174 km. (nu in: Bourbon-Lancy)
Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.
Al duizend kliometer verder, en veertien dagen ongeveer sinds het laatste contact. Heerlijk op excursie met veertig studenten in Florence en Milaan. Ook daar heel veel gelopen, en net als jullie verschrikkelijk genoten. Geeft dat lopen net als met joggen een gevoel ‘van een trance’? Of alleen maar mentaal. Mysterieus gelouterd zijn jullie nu in ieder geval in Vezelay !! liefs thera.