Dag 86 – 25 juni – 40km

R:

Nou, zo mag het elke dag wel zijn. Alles werkte mee om er een heerlijke loopdag van te maken. Het was zonnig maar bewolkt dus niet te warm. Bovendien stond er een frisse wind. Het pad steeg en daalde niet zoveel. Het liep tussen graanvelden en wijngaarden door, meest onverharde zandwegen, soms een smaller keienpad naar beneden in een beekdal en weer eruit.

En dan passeerden we weer zo`n slaperig dorpje. Eerst door oude nauwe straatjes, dan een knus pleintje. Daar staan vaak bankjes onder de kastanjes en die zitten vol met pelgrims. Die eten, die kletsen, die tappen water, die zitten hun voeten te masseren, die rommelen in hun rugzak. Vaak wordt zo`n dorpspleintje aan 1 kant afgesloten door een fronton, een hoge blinde muur waartegen een baskisch balspel wordt gespeeld, lijkend op squash. Ook zijn er vaak lange doorlopende balcons. Deze doen dienst als tribune bij stierenlopen en stierengevechten. In verschillende dorpen zagen we dikke hekken in de straten voor het stierenlopen.

We liepen 2 duitssprekende jongens voorbij. De achterste had beide schoenen openstaan en liep ongelukkig. Blaren. Zij zongen allebei uit volle borst, damit, zo verklaarden zij bij het inhalen, man dann die Schmerzen nicht so fühlt. We liepen ook een hele tijd samen met een Ests echtpaar. Zij lopen even snel als wij, dus overnachten we steeds in dezelfde dorpjes. Dan krijg je vanzelf een band. Zij is lerares wiskunde. Hij was aanvankelijk pastor, maar heeft nu een reisbureau en verkent daarom de camino. Volgend jaar april gaat hij een voettocht langs de camino organiseren, en daarna elk jaar. Hij liep met oordopjes, want al lopend leert hij Spaans.

Hij was ook druk met vertalen van artikelen en boeken over de camino, en ging een routebeschrijving maken in het Ests, die hij op internet wilde zetten en tegen betaling verkopen. Kortom, hij wilde de camino bekendmaken in Estland. Hij heeft veel verteld over de Russen in zijn land, en in hoeverre die integreren. Over zijn taal, het Ests, over godsdienst in zijn land, over wandelmogelijkheden. Ook zijn land is plat, en heeft slechts 1 berg, die 318 m hoog is. Laat nu onze eigen enige verheffing 321 m hoog zijn!

Ons einddoel was aanvankelijk Viana, 29 km. Maar toen we daar om 3 uur `s middags al koffie zaten te drinken, besloten we nog maar even door te lopen naar Logroño, 11 km verder. Hotelletje genomen, en ergens gaan eten waar we zo`n groot stuk vlees kregen dat we er stil van werden. Wel lekker. Van lopen krijg je zin in vlees, ik kan het niet verklaren. Een paar kilometer vóor Logroño passeerden we een wat viezige boerenwoning. Er zat een oud vrouwtje voor, onder een vijgenboom. Zij zat achter een tafeltje en bood een stempel van Logroño aan. Zij drukte ze zorgvuldig in ons credencial, draaide zich om en ging een Kitkat eten. Geen enkele interesse meer. Meestal halen we onze stempels bij de VVV, of de refugio, maar een vrouwtje onder een vijg, nee, dat is nieuw.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 86: 2343 km. (nu in: Logroño)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.