Auteur: rhoornenborg

J:

Vanochtend vroeg opgestaan, want om 7 uur wilden we de pelgrimsmis bijwonen. Niet dat we gelovig worden, maar gewoon omdat het bij deze tocht hoort. Het duurde wat lang, het is immers pinksteren en daarbij horen mooie gewaden en een preek.

Na de mis werd er voor een goede afloop van de tocht voor de zeker 50 pelgrims gebeden en kreeg iedereen een pelgrimsinsigne van Le Puy. Na de mis liepen we met onze rugzak over de grote trappen naar beneden om onze tocht te vervolgen, zoals eeuwenlang vele pelgrims deden en dat is toch speciaal. Een stuk minder speciaal is dat we nu niet meer de enige op de route zijn, we liepen toch zeker met 8 mensen voor ons. De meeste mensen lopen maar tot Conques, dus die zijn we over ruim een week weer kwijt. Lekker rustig is het wel dat de honden op de erven niet meer naar ons blaffen, er lopen zoveel mensen met een rugzak, ze zijn het gewend.

Het landschap is veranderd, platte hoogvlaktes en diepe dalen wisselen elkaar af. Op de hoogvlaktes vaak weitjes die met een walletje van stenen zijn omzoomd, net Ierland. De dag eindigt met een maaltijd in de tent met gezellig tikkende regen.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 57: 1486 km. (nu in: Monistrol-d’Allier)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

We stonden met de tent aan de Allier, een riviertje dat door diepe kloven loopt en duidelijk populair is bij kanoërs. Maar moesten vanochtend dus wel weer stevig omhoog om opnieuw op de hoogvlaktes te komen waar we enige dagen overheen lopen.

Tijdens de stijging begon het al licht te regenen. Boven gekomen woei er een gure wind, pal tegen. Het werd een koude tocht. Het is niet meer droog geworden, het bleef hard waaien en regenen. Het is niet overdreven om het beestenweer te noemen. Ons thermometertje gaf 5° aan. We zitten dan ook op een hoogte van 1150 m, en de hoogvlakte heet de Margeride. Het is een wat onherbergzaam gebied, niet heel mooi. Stenen walletjes tussen de weilanden, wat modderige paden. Het roept herinneringen op aan Ierland, inclusief de regen.

We besluiten een beetje vroeg te stoppen. Bij een café waar we kunnen eten nemen we een kamer, die even verderop in een gîte blijkt te zijn. We worden er met de auto heengebracht. Er blijkt al een groep verstandelijk gehandicapten te zitten. Zij slapen beneden, lopers boven. In het café worden later 2 lange tafels gedekt; 1 voor de verstandelijk gehandicapten en 1 voor de lopers. En zo zitten we aan tafel met een Weense, een Belg uit Tournai, een Fransman en een vrouw uit Lyon. En zo kun je verdienen aan zwakzinnigen en pelgrims tegelijk. Bovendien is het café ook nog winkeltje.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 58: 1511 km. (nu in: Chanaleilles)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Waar ze vandaan komen: ik weet `t niet, maar het stikt van de lopers op dit traject. Werkelijk tientallen, sommige goed lopend maar de meeste matig. Veel met een hotelarrangement, waarbij bagage vervoerd wordt. De meesten lopen een kort stuk. Niemand komt van zover als wij en niemand loopt naar Santiago. Je zegt de hele dag bonjour. Wennen hoor! Waar zijn de rust en de eenzaamheid van voor Le Puy gebleven?

Het was een fantastische loopdag. Droog, blauw met mooie wolken, frisse wind. Wel koud soms. We liepen door graslanden die één bloemenzee waren, onvoorstelbaar. De bermen vol van bloeiende brem, zodat het zoet geurde op het pad. Ja, het is een genoegen om in het voorjaar door dit land te lopen.

Dat we nu bijna 2 maanden lopen laat z`n sporen na. Jeannette heeft amper nog zitvlees en vindt alle stoelen hard. Mijn loopbroek heeft een riem die eerst normaal van lengte was maar nu ergens op m`n rug eindigt. Zonder riem valt `ie op de grond. En toch voelen we ons nog steeds goed, heel goed. Totnutoe niet ziek geweest, geen wonden, amper blaren. Een bijzondere tocht. Mooi, zwaar, apart.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 59: 1544 km. (nu in: Aumont-Aubrac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Een schitterende loopdag, werkelijk fantastisch. Allereerst door het weer: beetje fris, blauw met wat wolkjes. Maar vooral ook door het landschap.

We lopen nog steeds op een hoogvlakte. Vandaag bijv. kamperen we op 1200 m hoogte. Het gebied heet de Aubrac en bestaat uit grasvlaktes met wat heuveltjes, dalletjes met een stroompje erdoor. Overal bloemen. Behalve natuurlijk waar koeien grazen. De boerderijen zijn laag gedrukt en hebben daken die bijna tot de grond lopen. Er groeit bijna geen boom en door de openheid kan het hier ongetwijfeld flink spoken. In het noordwesten ligt de Cantal met duidelijk besneeuwde hellingen. Kortom, genieten.

We konden niet verder lopen dan Nasbinals omdat er daarna een tijd niets is en hier een camping en winkeltje. Zoiets bepaalt natuurlijk vaker hoeveel we lopen op een dag. Maar we hebben lekker een uur in de berm liggen lezen. Aan beide zijden van het pad stond een stier. Ze stonden over ons hoofd heen naar elkaar te blazen en te schreeuwen, met maar twee dunne draadjes ertussen. `s Avonds inderdaad onweer, flinke regenbuien. Dus binnen in de tent gegeten. Macaroni met doperwtjes, daarbij gebakken uitjes en spekjes, en tomaat en komkommer. Ja, het gaat nog steeds prima met Jeannette en Ruud.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 60: 1571 km. (nu in: Nasbinals)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

Toen we vanmorgen weggingen was het droog, toen we aan het eind van de middag aankwamen was het ook droog. Daartussen regende het een beetje tot erg hard. De regen en wij gingen over hetzelfde pad van de hoogvlakte naar beneden. Soms was er meer pad, vaak was er meer beek. Het gekke is dat je in de regen geen andere mensen meer ziet op de route. Zitten ze in het café, doet de taxifirma goede zaken? Geen idee. Wij lopen maar gewoon door. Je kunt wel eerder stoppen, maar dan verveel je je in een hotelletje of gîte.

Op de hoogvlakte zijn de meeste huizen van graniet, sterk maar somber en grijs. Het laatste dorp, Aubrac, had in de middeleeuwen een groot opvangcentrum voor vermoeide pelgrims. Dertig zusters verzorgden de zieken, veertig monniken zorgden voor de zielen en vier ruiters hielden de wegen vrij van rovers en wolven. Voor ons was er koffie met een flink stuk taart.

Nu we in het dal van de Lot zijn aangekomen zijn de huizen gemaakt van een prachtige warme gele steen. De tuinen staan vol bloemen en er zijn weer kleine wijngaarden. Nog een zonnetje erbij en het is helemaal het warme zuiden van Frankrijk zoals we dat van allerlei vakanties kennen. Misschien morgen?

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 61: 1604 km. (nu in: St Côme-d`Olt)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Vandaag door het dal van de Lot gelopen. En al direct begon het te regenen, de hele ochtend. Spoedig liepen we door Espalion, een plaatsje met oude huizen aan de rivier, een oude brug en middeleeuwse huizen. Er was markt, we kochten een pondje kersen dat we pittenspugend opaten. Smakeloos. Ook 2 appeltjes, eveneens niks aan.

Door het dal van de Lot betekent niet: langs de Lot. Meest hoog erboven. Dat betekende wel steeds omhoog en weer afdalen, over stenige en door de regen zeer modderige paden. Spekglad, met meestal geen keus: gewoon door de blubber. Je moest alle zeilen bijzetten om niet te vallen, want dan werd je werkelijk een lopende modderbal. Na de koffie, in het eveneens middeleeuwse Estaing, werd het zowaar blauw, maar daarna toch weer langdurig regen. Tegen half 5 liepen we de camping op, waar ook een gîte was.

En wie roept en zwaait daar naar ons? Louis, die we na 17 mei, in Le Mayet, niet meer zagen. Dat is gezellig! Als we de tent hebben opgezet komt hij erbij zitten, vertelt hoe hij is gelopen, en dan blijkt weer hoe we wekenlang vlak achter elkaar hebben gelopen, ons afvragend waar de ander zou zijn. Hij laat wat gedichtjes lezen die hij op zijn telefoon heeft gecomponeerd en naar huis gemaild.

Dat is toch het gezelligst, om in het tentje te zitten, er een wijntje te drinken en het potje te koken. Een gîte kan ook heel gezellig zijn, maar elke dag weer die sociale babbel hoeft ook niet zo. En in de tent slaap je het best.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 62: 1637 km. (nu in: Golinhac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Vandaag Conques gepasseerd. Eerst vanuit Golinhac over de heuvel verder gelopen, paadjes tussen weilanden, door kleine bossen, door oude dorpjes die stuk voor stuk prachtig waren, ongerept, romantisch, vergeten. Wel vaak met veel 2e woningen, met gesloten luiken. Begin van de middag dus in Conques. Voor de zoveelste maal het tympaan boven de toegangsdeur van de kerk bekeken. Het is waarlijk een middeleeuws stripboek. Met enge monsters, hemelse taferelen, een olijk kijkende Christus. De kerk is verder niet heel bijzonder.

Uiteindelijk zijn we dus weer verder gelopen. Door het mooie dorpje naar beneden, over de romaanse brug, vervolgens steil omhoog. Weer boven gekomen liepen we door Noailhac. Daar zou een winkeltje zijn. Dat was als volgt: in de plaatselijke bar kregen we een lijst artikelen voorgelegd. We konden aangeven wat we wilden hebben. Dat werd dan vervolgens uit de keukenvoorraad gehaald. Hoeveel rijst moeten we hebben? Ach, dacht zij, 200 gr, op z`n hoogst. Neem ook maar 3 tomaten. Wijn? Veldfles vol, voor 1,40. Geraspte emmentaler, dikke plak ham, prima maaltijd.

We stapten verder. Er reed een vrolijk kijkende boer een zijweg in. Ik liep hem achterna, vroeg hem een plekje voor de tent. Hij keek nog vrolijker, gaf me een hand en bood een prima horizontaal gazonnetje. Water uit de kraan achterin de stal. Later kwam dochter verlegen vragen of we morgen ook melk wilden. Heerlijk toch?

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 63: 1670 km. (nu in: Noailhac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Ja, er zijn zo van die dagen die nergens door opvallen, die er niet uitspringen, die eigenlijk gewoon een beetje saai zijn. Zo ook vandaag. Het liep wat door boerenland, weides, dorpjes, meestal over langgerekte heuvels. We liepen door Decazeville, een oude mijnstad. Een paar keer moesten we naar beneden om de Lot over te steken en daarna weer omhoog. Het was wel warm. Maar het landschap was niet heel mooi. De route had wat moeite een doorgaand traject te vinden, want hij slingerde enorm. Dat hebben wij aangepast door af en toe de weg te nemen. Vrijwillig omlopen is zo demotiverend.

We hebben vrijwel alle lopers achter ons gelaten, kennelijk doen de wandelarrangementen vooral het stuk Le Puy-Conques. Het is dus weer een stuk rustiger onderweg, en mensen in de dorpjes die we spreken vinden het ook weer bijzonder, 2 pelgrims uit Pays Bas. Ze groeten weer, dat was vóor Conques niet zo, maar ja, daar liepen we in colonne. Kwamen aan in Figeac, wilden op de camping staan. Na 1.5 km was het nog 1 km, plus geen restaurant. Dus teruggegaan, in een hotelletje gekropen en in de stad zeer goed gegeten. Moe, beurse voeten. Het tempo lag de laatste week wat hoog, moet wat terug.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 64: 1703 km. (nu in: Figeac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

Niet alleen vandaag, maar alle 65 dagen dat we op stap zijn loopt Ruud voorop en ik er achteraan. Ik kijk dus al tijden tegen de achterkant aan en zie het profiel van zijn hakken langzaam slijten. Zijn kuiten worden steeds dunner en gespierder, meer pezen zichtbaar. Echte bruine loopbenen dus.

Je zou naast elkaar kunnen lopen, maar 2 rugzakken breed heb je aardig wat ruimte nodig en dat is er vaak niet. Als je achter elkaar loopt kletst het wel onhandig, Ruuds rugzak dempt mijn geweldige opmerkingen en hij spuit zijn filosofieën recht vooruit en dus onverstaanbaar voor mij. Daarbij komt nog dat Ruud meestal harder loopt dan ik, hij wacht na een tijdje wel, maar we lopen veel alleen. Eigenlijk is dat heel prettig, je kijkt meer om je heen, je kunt rustig nadenken of zingen zonder dat je de ander stoort. Er is genoeg tijd in de pauzes om bij te kletsen. We blijven de rest van de tijd dus gewoon zo doorlopen.

Zoals vandaag, vanuit Figeac zijn we gestegen naar een brede kam waar we de hele dag overheen liepen. Eerst nog langs sappige weitjes, maar al spoedig langs droge, met eiken volgegroeide landjes. Mediterraan landschap, kalksteen, waar al het regenwater meteen in wegzakt. Het was vandaag koel, bewolkt weer, ideaal loopweer, we eindigen op de camping municipal van Cajarc, eenvoudig, dicht bij het dorp en de winkeltjes, precies wat je wilt.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 65: 1733 km. (nu in: Cajarc)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Een warme, wat benauwde maar verder doorsnee loopdag. Vanochtend direct de Lot overgestoken, het dal uitgeklommen en de verdere dag min of meer horizontaal gelopen. Langs paadjes die aan weerszijden steenwallen hadden; daarachter eikenbosjes of lagere prikstruiken. In ieder geval ondoordringbaar terrein, ongebruikt en onbruikbaar. Soms een verlaten graslandje, met een ingestorte boerenwoning. Leeg, desolaat land, waar je goed kunt verdwalen. Gelukkig leidt markering ons door deze Causse de Limogne.

Jeannette heeft haar koekjes. Ze had het er al dagen over: ik heb zo`n zin in koekjes, we krijgen ze nooit bij de koffie en ik mis koekjes. In april kregen we nog wel een paaseitje bij de koffie, in Nederland en België. Maar toen die op waren: tja, toen was het steeds een kopje tevredenheid. En ging het steeds meer knagen: het gemis van het koekje. Maar gelukkig, ze heeft ze. Een privépak. Er staat, in het Frans, op dat je ze na opening snel moet opeten. Overbodige mededeling.

We overnachten op een boerencamping, à la ferme. De boer, heel wat kilo`s zwaar, kwam gezellig naast de tent liggen en hield hele verhalen. De helft niet verstaan, maar dat was niet zo erg. Hij had een pelgrim gehad die uit Normandië kwam en met 5 ezels liep! Ze hadden hier alle 5 in de wei gelopen. Het onweert. In de verte slaat een kerkklok. Als je zolang onderweg bent zie je niet meer hoe mooi het soms om je heen is. Lopen wordt een mechanisme, een gedachtenloze mechanische handeling, de hele dag door. Het was maar zelden niet mooi, de meeste dagen wel, maar we zien het niet altijd. De paadjes ruiken sterk naar bloeiende liguster.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 66: 1763 km. (nu in: Vaylats)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.