Categorie: verslag Frankrijk

R:

Een warme dag, ons thermometertje wees 32° aan. Het ging over heuvels, wat klimmen, wat afdalen. De paden waren weer modderig en daardoor glad.

Sinds Le Puy lopen we gelijk op met Peter en André, 2 Zwitsers uit de buurt van Zürich. André loopt goed. Peter, die we oorspronkelijk aardiger vonden, is bij Golinhac gesneuveld. Peesontsteking aan beide scheenbenen, einde verhaal. Hij was een wat toegankelijker man, een bourgondiër, die altijd zat te eten als we hem zagen. Was dus ook niet mager. Hij is naar huis gegaan. En sinds André alleen doorloopt zoekt hij meer contact met ons. Hij loopt stevig, maar moet steeds weer constateren dat wij even hard gaan.

Dat is zo leuk van zo`n route waar zoveel lieden op lopen: je ziet mensen soms dagen niet, en opeens duiken ze weer op. Blijk je vlak achter elkaar te hebben gelopen. En dan is het bijpraten: hoe is het met je nieuwe schoenen, is die pijn aan je achillespezen nog verergerd, heb je last van de warmte, wat doe je morgen? Je schuift als een cohort door de route. Daarnaast zijn er natuurlijk de mensen die minder lopen, die zie je 1 of 2 keer, daarna niet meer. De meesten lopen 20, 25 km. Wij zijn snel.

Morgen gaan we de kerk van Moissac bekijken, althans de mooie ingang. Een hoogtepunt in de romaanse beeldhouwkunst. De kerk heeft ook een mooie kloostergang. Dat alles hebben we enkele malen eerder gezien, maar het is toch wel bijzonder om er nu heengelopen te zijn. Het tentje staat op de camping van Moissac, pal aan de Tarn. Het is rustig, net gegeten, wijntje erbij. Ruud en Jeannette zorgen nog steeds goed voor zichzelf, en hebben het nog prima naar de zin.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 69: 1860 km. (nu in: Moissac)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Na de flinke tippel van gisteren het vandaag maar eens rustig aan gedaan. Eerst de kerk van Moissac bekeken, althans de prachtige ingangspartij. Om 9 uur is er nog geen toerist, lekker rustig. Café`s zijn bezig hun terras in te richten. Alle tijd, alle ruimte.

We wilden natuurlijk ook een stempel van Moissac hebben, vroegen een non erom, maar we werden verwezen naar de toeristeninfo. Het Franse woord voor stempel is tampon, en het blijft toch wennen om een non of meneer pastoor om zo iets te vragen. De VVV ging pas om 10 uur open, wachten dus. Daarom hebben we de kloostergang maar niet bezichtigd, dat komt later wel eens. Anders kwamen we helemaal niet weg. Zagen nog 2 lopers die we al dagen zien: Philippe met de sandalen, en langbeen met het oranje T shirt. Lopen even snel als wij, zien we dus steeds.

Moissac uitgelopen langs kanalen, lekker vlak en in de schaduw van platanen. Daarna het Garonnedal verlaten en de heuvels ingelopen. We passeerden het mooie plaatsje Auvillar. Tenslotte in een klein gehucht de tent neergezet iets buiten de bebouwing, bij de ingang van het kerkhof. Daar is altijd water, zoals elke loper weet. Geen geweldige afstand gelopen, maar we moeten een beetje zuinig op onszelf zijn. Bovendien was het vandaag zeer warm.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 70: 1884 km. (nu in: Bardigues)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

We zijn in het enige hotel van Lectoure geland, een chique tent. Toen we aankwamen moesten we onze licht bemodderde bergschoenen meteen inleveren, over de rugzak ging een vuilniszak om het hotel netjes te houden. Over een brede trap met zachte loper stegen we op onze stinkende kousenvoeten omhoog naar de kamer met bad. Helaas konden we niet genieten van het zwembad en de uitgebreide tuin, want aan het eind van de middag onweert en regent het flink. Wat heerlijk om hoog en droog in een hotelkamer naar de donder te luisteren en niet in je tentje hoeven te zenuwen.

Voor het eten kleden we ons zo netjes aan als kan, dat betekent een daarvoor schoongehouden loopbroek en loopshirt, onze schoentjes (Crocs) lijken op plastic klompen, niet echt deftig. Wat schetst onze verbazing als we niet eens het slechtst geklede stel zijn, men zit in T-shirt en vrijetijds broek. Het eten is verrukkelijk, wat kan dat goed hier.

Vandaag door golvende heuvels met graan en koolzaad gelopen. Veel langs de weg, maar dit departement heeft geïnvesteerd in looppaadjes langs die wegen en bomen geplant, zodat je over 10 jaar in de schaduw loopt. Dat was vandaag ook wel handig geweest, want het was drukkend warm. Echt van dat zomerse weer in de Midi. Door de cypressen waan je je trouwens soms in Toscane.

Aan het eind van de ochtend vonden we op deze zondag een open supermarktje. Als tussendoortje kochten we voor ons tweeën 2 bananen, 2 appels, een halve liter kwark en een liter druivensap. Je blijft eten en vooral drinken zonder dat het echt genoeg is.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 71: 1913 km. (nu in: Lectoure)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

In de mist daalden we van de heuvel af waar Lectoure op ligt en de hele ochtend liepen we in een waas. Toch was het landschap mooi: zacht heuvelend, bedekt met grote graanvelden, blauwe knoflookakkers of gras. De beekdalletjes zijn bebost en soms modderig. Lieflijk landschap.`s Middags werd het warmer. We hadden er zin in en al om 3 uur liepen we Condom binnen, na 30 km.

In de kerk speelde het orgel. In een hoek was een accueil pèlerin ingericht, met foto`s en een vrijwilliger(altijd een oudere ex-pelgrim) die een stempel gaf. Niet nadat we op een bankje tegenover hem hadden plaatsgenomen en over de tocht hadden gepraat. Hij leek oprecht ontroerd toen wij lopend uit Nederland bleken te komen. Met zorg drukte hij de stempels in ons boekje.

Tussen zijn foto`s stond de afstand genoemd die ons nog van Santiago scheidt: 1006 km. En toen, zittend in die enorme kathedraal, terwijl het orgel speelde, drong het besef tot ons door dat we al op tweederde zijn, dat het eind, hoe ver ook nog, in zicht komt. Dat onze tocht, die zo bijzonder is, waar we tevoren zo lang naar uitkeken, eens zal eindigen. Onze tocht waar we nog meer van genieten dan we tevoren vermoedden. We voelen ons los van thuis. Denken aan weinig: de kinderen, maar verder niets. Er zijn geen grotere muizenissen dan: waar kunnen we brood kopen, vinden we een plekje voor de tent? En zittend in die kerk pinkten we een traantje weg.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 72: 1943 km. (nu in: Condom)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Condom was druk, vol met auto`s, blij dat we er weg gingen. We liepen aanvankelijk in de mist, maar toen al was het warm en drukkend. Het landschap golft wat, af en toe een boerderij of tweede huis. Magnifieke buitenhuizen hier: vaak opgeknapte oude boerenhoeves, met enorm gazon, meerdere zitplekken en wijds uitzicht.

Langdurig liepen we door wijngaarden. Een man aan wie ik water vroeg zei dat ze voor de productie van Armagnac waren. Armagnac, de larme divine, gods traan. Een zacht, heerlijk drankje, sterk alcoholisch, doet wat aan cognac denken.

De laatste 7 km gingen over een oude spoorbaan. De rails waren weg, het grind lag er nog wel. Liep natuurlijk heel vlak en schoot lekker op. Halverwege passeerden we het oude stationnetje van Bretagne-d`Armagnac, midden in het niets en nu woonhuis. Het perron was nu terras, de klok hing er nog. Op een bruggetje van de oude spoorlijn, tegenover elkaar op de trottoirs ervan, zat een groepje bejaarden te keuvelen. Gezellig, pratend, lachend, hun kleine hondjes intussen rondsnuffelend. Zoiets lijkt typisch Frans. Onderling contact zonder poeha.

Frankrijk, waar bijna iedereen ons groet, waar de bakker ons bonne route wenst, waar de supermarkten hun prijzen nog in francs aangeven en de cassière verlegen lacht omdat ze ook wel weet dat er nu euro`s zijn, waar in elk dorp wel een bankje in de schaduw staat, naast de pétanque baan en onder de platanen. We zullen het missen, als we straks de Pyreneeën over zijn.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 73: 1976 km. (nu in: Eauze)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Vandaag een uitgesproken luie dag. Maar 20 km gelopen. Dat zit zo. We hadden een schema gemaakt van Moissac tot aan de Pyreneeën. Zodanig dat we elke dag ong. 30 km zouden lopen en op een camping eindigen. Natuurlijk hoeft dat niet, je kunt ook bij een boer kamperen, maar dan mis je de douche. En na een dag door de warmte lopen ga je redelijk naar pelgrim ruiken. En als dat langer duurt durf je geen winkel meer in.

Dus een campingschema. Het had echter 1 zwakke plek: we moesten vandaag niet meer dan 20 lopen, naar Nogaro. Anders kwam het schema in de war. Er kwam nog iets bij. Al dagen waarschuwen de kranten over het weer vandaag: het zou fors gaan onweren, met windvlagen, hoosbuien, hagel. Gisteren nog ging een druivenoogst hier in de buurt verloren door hagel. Vandaag zou het echt gaan spoken. Geen weer om een tent op te zetten. Je begrijpt het natuurlijk allang: we zitten in een hotelletje en genieten op het balcon van de zon. Windstil. Niets aan de hand!

Langs de route liggen overal schriften. In kerken, in kapelletjes, op allerlei bijzondere plaatsen. Daar schrijven passerende pelgrims in. Van alles. Veel geloofsuitingen: Heer, dank voor…., schenk genezing aan…, steun mij bij….., enz. Of meer spiritueel: deze eenzame kapel geeft mij kracht bij….., ik voel me gesterkt in……, ik wens allen die na mij komen de energie die nodig is voor…. Maar ook: laat die pijn in mijn rechter lichaamshelft eens ophouden. Of: handig dat ik hier kon schuilen, want het regent. Tot zelfs: Dieu, het wordt niks met die Sarkozy! Meest Fransen, sommige Duitsers, een enkele Nederlander.

Het stierenvechten is niet puur Spaans: we passeerden een paar arena`s die hiervoor bestemd zijn. Elke 3 jaar worden de Franse torero-kampioenschappen gehouden. Er is wel een belangrijk verschil met Spanje: het dier wordt niet met wapens bestreden, wordt niet verwond. Men springt, men haalt atletische capriolen uit, men is elegant, dapper, maar niet wreed.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 74: 1996 km. (nu in: Nogaro)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

Gisteren geen onweer, vandaag wel, geeft alleen wat regen op de camping. Het kan hier overigens wel geweldig tekeer gaan, soms liggen oude eiken dwars over het pad. De route is vaak erg modderig. Ruud houdt daar niet van en probeert zijn schoenen droog te houden, ik sop er op den duur gewoon doorheen.

Eenmaal ben ik bang dat het zelfs mijn bergschoenen in zal lopen, het gaat net goed. De meeste mensen lopen op lage schoenen. Behalve dat de modder er dan wel in loopt, heeft het nog groter bezwaar, je kunt ze niet verzolen, dus als het profiel versleten is moet je nieuwe schoenen kopen. Wij zijn heel tevreden met onze lichte, stevige en toch soepele schoenen. Helaas is mijn lichtblauwe kleur met gele accentjes verdwenen en vervangen door modderkleuren, soms rood, vaak grijsbruin en ook weleens zwart.

Het landschap was vandaag niet om over naar huis te schrijven, vrij vlak, bosjes en eendenfokkerijen. Er waren geen dorpjes onderweg, dus geen winkeltjes of cafe’s. Gelukkig had iemand daar wat op bedacht, naast zijn huis stond een grote bank met opwekkende spreuken (hou de moed erin en zo), verse bloemen, water, wandelstokken en een stempel voor in het stempelboekje. Het schijnt dat de maker hiervan elke dag zelf op de bank zat en babbelde met de voorbijkomende pelgrims. Helaas is hij 14 dagen geleden overleden, 93 jaar oud. Wij zijn daarentegen nog springlevend en marcheren vrolijk verder.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 75: 2024 km. (nu in: Aire-sur-l’Adour)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Eerlijk gezegd: het was vandaag wat saai. We liepen tussen grote akkers op lange rechte grindwegen, met af en toe een bosje, af en toe een boerderij. Alsof je door de polders loopt. Eigenlijk is het al dagen wat saai, het landschap is niet opwindend en we verlangen naar afwisseling.

Toch was er een verrassing: anderhalf uur na vertrek uit Aire-sur-l`Adour, lopend over de hoogvlakte, zagen we opeens de Pyreneeën liggen. We zagen ze helder liggen, ook de hogere toppen vrij van wolken, wel met sneeuw. We meenden de Vignemale en het Cirque de Gavarnie te zien liggen. Allemaal zeer vertrouwd aangezien we er jaren geleden langs liepen.

We eindigden op een camping die bij een gîte ligt. Een grasveldje aan de achterkant waar niemand komt, en we rustig en gezellig ons potje kunnen koken. Er slaapt 1 andere persoon, een vrouw, die in een hangmat ligt, rugzak en schoenen eronder, met een stuk plastic er overheen.

Ons potje: macaroni met saus, broccoli en tomaten, gebakken spekjes. Vooraf een (kant en klare) salade met schapenkaas. En dit alles overgoten door een Medoc wijntje. Niemand hoeft medelijden met deze 2 pelgrims te hebben, zij zorgen goed voor zichzelf!

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 76: 2058 km. (nu in: Arzacq-Arraziguet)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Aan het begin van de middag, toen de behoefte het grootst was, passeerden we in het dorpje Pomps een winkeltje. Nou ja, een grote boerenschuur, meer dan 100 jaar oud vertelde de boerin, waar je iets kon drinken, eten, ook slapen. Het was een kruidenierswinkel in een boerderij, de enige in de wijde omtrek. Lange banken konden vele pelgrims bevatten, hetgeen wel gebeurde. S`il pleut, zei ze. Zoonlief reed met de camion rond om te venten in de omgeving.

Zoals gezegd, de behoefte was groot. Per persoon een bakje kwark met aardbeien, toen nog een, een grote koffie voor de een en Lipton ice voor de ander, een appel, nog een appel, nog een yoghurtje, en tenslotte een pak bastogne-koekjes. Een uurtje daarvoor hadden we geluncht en daarbij een heel brood opgegeten, met worst en camembert. Denk niet dat we dan vol zitten. Nee. Denk eerder aan een bodemloze put. We stoppen niet met eten omdat we verzadigd zijn; dat gevoel hebben we al weken niet gehad. We houden op met eten, tja, we moeten maar weer eens verder, het brood is op.

Het was best wel weer mooi vandaag, geen platte akkers maar graslanden met koeien, heuvelend, met oude boerderijen met typische puntige daken. Wat mij nu motiveert is het naderen van de Pyreneeën. Dinsdag zijn we aan de voet daarvan, in Saint-Jean.

We kwamen een man tegen die een paard meevoerde. Hij kwam uit Santiago. Dat wil zeggen, het was een Spanjaard. Hij was met zijn paard uit Cadiz naar Santiago de Compostela gelopen, en was nu doende vandaar naar Le Puy-en-Velay te gaan en verder naar Genève. In totaal 3000 km, evenveel als wij. Je babbelt met elkaar (ons 1e Spaanse gesprekje!), je voelt je even verbonden, je gaat weer je eigen weg.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 77: 2087 km. (nu in: Arthez-de-Béarn)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

J:

Vandaag regende het soms hard, vaak zacht en heel soms was het droog. Net toen we aankwamen in Navarrenx scheurde de hemel open en nu zit ik in de zon en kan alles weer drogen.

De heuvels waar we doorheen lopen worden duidelijk steiler, de Pyreneeën komen dichterbij. Het is hier weer een veeteeltgebied, vind ik altijd gezelliger, bloemen in de wei, koeien die peinzend herkauwen.

Halverwege de dag kwamen we bij een abdij en hebben we weer een stempeltje gekregen. In Navarrenx wil Ruud ook graag een stempel, daarvoor moet hij een hele dienst uitzitten! Dat stempelen is een van de tradities van deze tocht. Thuis heb ik een stempelboekje, credential genaamd, gemaakt. Op zoveel mogelijk plaatsen laat je daar een stempel inzetten, met de datum erbij. Zo ontstaat het bewijs dat je deze pelgrimstocht hebt gemaakt. In Spanje zullen we een officieel boekje moeten kopen, je mag alleen in de hutten slapen met zo’n echte credential. In Santiago kun je als je wilt met het volgestempelde credential een oorkonde krijgen. Het lijkt de elfstedentocht wel!

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 78: 2117 km. (nu in: Navarrenx)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.