Categorie: verslag Frankrijk

R:

Nou, dat was een aardige tippel vandaag. Ten eerste was het behoorlijk warm; een thermometer wees 29° in de schaduw aan. Ten tweede werkte het landschap ook niet mee, want het bestaat uit bolle heuveltjes met steile weilanden en dus ook venijnige stijginkjes. Niet hoog, wel steil en warm.

Bovendien konden we nergens water vragen en we hadden dus tekort. Dat maakt moe. Maar het was wel een erg mooie dag.

Overdadige plantengroei zoals de hele westelijke Pyreneeën die hebben. Heel oude eiken en beuken, met enorm dikke maar korte stam en neergedrukte takken. Dik, niet hoog, wel heel breed. Koeien op warme steile weiden. We liepen meest op kleine weggetjes, soms verhard. Niet veel verkeer, ook weinig huizen. Boerderijen uit eind 18e eeuw. En intussen de Pyreneeën breed in zicht en onder handbereik. Wolkenvrij, in de zon. Prachtig. Morgen bereiken we ze. Overigens lopen we nu in Baskenland en hebben alle plaatsen 2 namen. Saint-Palais bijv. heet in het baskisch Donapaleu.

Rugby is hier populair. We staan op een camping aan de rivier en aan de overkant is een veld, met de karakteristieke dubbele hoge palen.

Ontmoetten een pelgrim uit Konstanz (Bodenmeer). Hij was half april vertrokken en liep aanvankelijk 50 km per dag. Maar dat heeft hij moeten bezuren: hij kreeg pijn in beide liezen en liep nu strompelend, op pijnstillers. Hij had al 2 paar schoenen versleten. Hij was ontslagen, daarna was zijn hond doodgereden en omdat hij geen vrouw of kinderen had, had hij toen niets meer. Zei elektriciteit, water, gas, krant op en was naar Santiago gaan lopen. Zonder kaart, routeboekje, telefoon, liep maar. Je ziet vreemde klanten, maar je kunt natuurlijk over jezelf niet oordelen.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 79: 2152 km. (nu in: Saint-Palais)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Wederom een warm dagje, maar Jacobus schoof af en toe een wolkje voor de zon en deed er `s middags een fris windje bij. Dus al met al heel aardig, met mooi typisch pyreneeënlandschap: grote steile grasbobbels. De eerste waar we tegenop klommen had een kapelletje als bekroning, met een fenomenaal uitzicht op de bergen. Verder veel varens, hier ook heel gewoon. En zo kwamen we na een warme tippel aan in St-Jean-Pied-de-Port.

Dat zal velen weinig zeggen, ingewijden des te meer. Dit plaatsje ligt aan de voet van de Pyreneeën. Van hieruit maak je de oversteek naar Spanje. Hier zijn de aanlooproutes uit Tours, Vézelay en Le Puy samengekomen, hier verzamelt men zich voor de camino door Spanje. Vanouds een belangrijke plaats.

Toen we ons meldden bij de accueil pèlerin (de pelgrimsopvang) schrok ik. Wat een massa mensen! Allemaal jongelui, vers uit de trein, die kennelijk allemaal van plan zijn te doen wat wij ook gaan doen: naar Santiago lopen. Waar is de eenzaamheid van Noord-Frankrijk gebleven, waar we alleen Louis uit Mechelen ontmoetten? Waar voorbijgangers ons groetten, aanspraken, hielpen, dingetjes gaven. We zijn deel van een meute geworden. Wennen hoor. We zullen hier 1 dagje rust houden, want we moeten veel dingen doen.

Zoon Ynse heeft ons een pakket opgestuurd, maar La Poste was dicht. Altijd dicht! En indien open: één loket en een rij tot op straat.

Namen plaats aan een tafeltje in een restaurant, nadat ik de ober had gevraagd of het vrij was. Geen antwoord. Daarna eindeloos gewacht op de menukaart: niets. Jeannette gaat vragen of eten hier mogelijk is. Na een tijdje worden bestek en servet neergelegd, nogal ruw. Allang klaar met uitzoeken weer eindeloos gewacht. Toen waren we er zat van en zijn weggelopen en naar de overkant gegaan, alwaar heerlijk gegeten. Frankrijk is meestal een paradijs, maar soms niet.

Dit is het laatste plaatsje in Frankrijk. Op 20 april liepen we het land in, vroeg in het voorjaar en met nachtvorst. Op 21 juni verlaten we het, net in de zomer, in de warmte. Bijna 1700 km. Wat een immens land.

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 80: 2184 km. (nu in: Saint-Jean-Pied-de-Port)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.

R:

Gisteren mopperde ik wat over La Poste, welnu, hier volgt hoofdstuk 2.

Zoon Ynse had volgens afspraak keurig een doos met materiaal opgestuurd, poste restante St-Jean. Daarin zaten o.a. 4 nieuwe profielzolen voor de loopschoenen. Helaas werkte de schoenmaker van St-Jean vandaag niet en morgen pas `s middags. Dat duurde allemaal te lang. Daarom planden we: om 9 uur op het postkantoor, om half 10 met het treintje naar Cambo-les-Bains waar ook een schoenmaker zat. De man gisteren zelfs gebeld: ja, hij werkte vandaag, we moesten maar komen.

Echter: geen doos bij La Poste. Tegen de dame achter het loket gezegd dat dat niet kon: 8 dagen geleden met spoed verstuurd, moet er zijn. Zij weigerde verder te kijken. Mismoedig gingen we met alle vuile was naar de wasserette, lazen daar, tot alles droog was. De schoenen moesten echt verzoold, en wanneer zou het er dan wel zijn? Om 11 uur gingen we tegen beter weten in nog eens naar La Poste. Ja hoor, het lag er al dagen, vlak naast haar. Vive La Poste.

Toen met de eerstvolgende bus naar Cambo. Zou het in 1 middagje lukken? Schoenmaker gezocht, wanhopige pelgrim gespeeld en ja, om 6 uur zou het klaar zijn, en was het ook. Hij heeft het met voorrang gedaan.

We hebben de zomerslaapzakken ontvangen en de dikke teruggestuurd. Dat scheelt een slordige kilo, en ruimte in de rugzak. En ook andere zaken hebben we niet meer nodig en zijn teruggestuurd. Lichtere, kleinere rugzakken, daar tekenen we wel voor! Ynse had er, heel lief, wat dingetjes pindakaas en appelstroop bijgestopt. Jeannette mist dat zo.

Een rustdag is een goede gelegenheid voor wat huishoudelijke mededelingen. Over ons weblog bijvoorbeeld. Veel mensen reageren door ons te mailen. Deze mailtjes komen binnen bij zoon Roemer in China, die ze direct doorstuurt naar ons telefoontje. We lezen ze dus allemaal en snel. Excuus dat we niet altijd, meestal niet zelfs, reageren. We hebben daar na het lopen de tijd, de rust en de energie niet meer voor. Dan is het inkopen doen, tent opzetten, koken, eten, slapen. Ook zijn er veel reacties op het weblog zelf, voor iedereen leesbaar. Deze reacties ontvangen we niet op ons telefoontje, maar zien we als we weer eens achter een computer zitten, wat bijv. bij de VVV vaak kan. Dat zien we dus met enige vertraging, maar uiteindelijk wel. We vinden al deze tekenen van belangstelling ontzettend leuk! Dat zoveel mensen meelezen, soms mensen die ons niet bekend zijn, fantastisch! We zijn fysiek en geestelijk zo ver van huis dat contact aan een grote behoefte voldoet. En ook best wel steun geeft. En wie weet maken we iemand zo jaloers dat…..

———-

Totaal aantal gelopen kilometers na dag 81: 2184 km. (nu in: Saint-Jean-Pied-de-Port)

Download (Santiago.kmz) de gelopen route voor Google Earth.